Starlife

Parmaklarımı keserek işe başladım.O acıyı anlatamam.İlk önce sol elimden başlayarak vurdum satırı.Kan bir anda tüm yazdığım yazıların üstüne fırladı.Bunları hangi elimle yazdığımı bilmesem de ilk önce sol parmaklarımdan başlamak istedim.En güçlü takıntımdır sol.Kanlar aralıksız akarken,birkaç dakika sonra öleceğim dedim.O acı içerisinde ne yazmak isterdim,hayalimi düşündüm.Parmaklarım kesilmişti,o çirkin tırnaklarımı çevreleyen seyrek tüylü parmaklarım artık,karalanmış,yere serpilmiş rüzgardan,o aptalca düşüncelerimi kontrollü şizofrenleri gibi not aldığım o düşüncelerimin yanındaydılar artık.Kan akmaya devam ediyor muydu bilmiyorum,sadece acıyı tanımlayamamak canımı sıkıyordu.

Yaklaşık üç dakikam olmalıydı,o anda aklıma gelen şeyi sağ kansız,kesilmemiş parmaklı elimle yazmak istedim.Sol elimin durumu ise,dayanamadığım o baş ağrısından yazdığım son iki yazının sayfalarını bastırdım.Korkudan sol elimin baş parmağını kesmemişim,kendime kızdım.Yarın,herhangi bir yerde konuşulacak olan yazdığım yazılardan,defalarca şişmiş sağ elimden çok,ucuz,kesilmiş,mastürbasyon yapmaktan başka hiçbir boka yaramayan şu sol elimin gereksi parmaklarından bahsedecekler.Bunu intihar olarak ya da sadist bir düşünce olarak anlatacaklar,yazacaklar,sağa sola.

Defterimin başına geldiğimde azıcık sol elimden bulaşan kanlar kağıda bulaştı.Aslında gidip sağ elimi yıkamak istesem de o kadar zamanım yoktu,bayılacaktım hatta ölecektim dakikalar sonra.Kalemi elime ve

Acı
Hayal
İçsel boşalma
+___________
Sınırsızlık
Sonsuzluk
X___________
Tanrı
Kalem
/___________
İnsan
Düşünce
-____________
Ölümsüzlük

Yazabilmiştim.Tek istediğim bu dört işlemdi hayatımda.Matematiği hiç sevmem fakat bu işlemi hayatım boyunca uygulamak istediğimin bu sonucuydu,acı sonucu.O kadar hırslı olmuştum ki gençliğimde.Artık yaşım gençliğimin bitiş zamanlarında ve bu zamana kadar kan akan şu parmaklarımdan,kandan başka bir şey çıkmaması benim acizliğimden başka bir şey olmadığını anladım.Biraz sonra öleceğim,insanlar sol elinin dört parmağını,birisini ıskaladığım için dört parmağımı diye bir cümle kurdum,dört parmağımı kestiğim için,beni merak edecekler,düşünecekler…Acılarımı yazdığımda bunun böyle olacağını umut etmiştim.Okuyucu acılarımın hayaliyle beni tanıyacak,demiştim.Hiç kimse acıyla,huzurla,aşkla etkileyemezsin,onu anladım.Onlara göstermek gerekir,suratlarına vurmak,içindekini boşaltıp,suratlarına sürmek aslında onların ilgisini çekiyormuş.Ben de bunu yaptım,artık beni dört parmağı kesik biri olarak hatırlayabilecekler.Yaşarken silik biri olarak yaşadığımı biliyorum,ölürken de silik biri olarak öleceğimi de.Benden sonra ne olur bilmiyorum fakat,kendim için ilk defa bir şey yaptım.Kendi beceriksizliğimi yüzüme vurdum.Sözler değil eylem,artık yazmıyorum…

 

 

NünÜ

   

 

nyaya