Ne fark eder ha öyle sensizim ha böyle....Ne farkeder ha bundan

sonra hep yalnız olmuşum ya da hayatıma birini almışım...Öyle de

sensizim nasılsa böyle de...Bütün yollar sensizliğe çıkıyor , bütün

kapılar sensizliğe açılıyor nasıl olsa...İnan hiç farketmez...Ama ben

birinci şıkkı seçeceğim ve hep yalnız olacağım , Hayatıma birini

almayacağım...Üzgünüm yapamıyorum, yapamam inan istesemde

yapamam... Ne kendimi kandırabilirim ne de bir başkasını... Hem

kim ister ki bana baktığında ben yerine bir başkasını

görmeyi...Benliğimin bir başkası ile dolu olduğunu görmeyi...

Üzgünüm ama yapamam ne deli sevdama ne de bir başkasına kıyamam...


Dedim ya ben birinci şıkkı seçtim... Aslında bu hiçbir zaman tercih

meselesi değildi ya...Olamazdı ki... Ben yalnızlığımı sensizliğime

katık edip yürüyeceğim bu dünya denilen yolda... Aslında ikisi ayrı

değildi ki benim için... Sensizlik demek yalnızlık demekti , yalnızlık

demekse sensizlik demekti... Hiç ayrı tutmadım ki bu iki sözcüğü

birbirinden, tıpkı gördükten sonra seni benliğimden hiç ayrı

tutmadığım gibi ..