Gelecek Zaman
Romantizim - Aşk & Burçlar Alemi kategorisinde ve Aşk & Sevgi forumunda, bulunan Gelecek Zaman konusunu görüntülemektesiniz. Gelecek Zaman… Gün geceye döneli çok oldu. Dünyaya perdesini çekti yıldızlar. Sana da manzara oldular. Evin yolunu değiştirmiş olmalısın bu ...
|
|||||||
|
Kayıt | SSS | Üye Listesi | Takvim | Konuları Okundu İşaretle |
25-06-2007, 18:13
|
#1 (permalink) |
Gelecek Zaman
Gün geceye döneli çok oldu. Dünyaya perdesini çekti yıldızlar. Sana da manzara oldular. Evin yolunu değiştirmiş olmalısın bu akşam. Her gün aşındırdığın o caddeden geçmek, bu akşam içinden gelmemiştir. Sırf hayatın devam ettiğini kendine göstermek için o kalabalık caddeyi tercih etmişsindir. Ama bir yandan da kimseye rastlamamayı dilemişsindir içinden. Konuşamayacak kadar yorgunsun çünkü ve ortak bir dosta rastlamak en son istediğin şey olmalı. Her akşam seni çağıran evin, bu kez öyle değil. Sessiz alabildiğine.O da biliyor işte. O bile biliyor işte. Bundan sonrası kolay olmayacak. Sancıların daha hızlı bir ritimle eşlik edecek sana. Kadehindeki şarabı yudumlayamadan aklına takılacağım. Öyle bir yerleşeceğim ki; sabaha da ordayım, sonraki akşama da. Beynini kemiren o duygu uzun zaman misafirin olacak. Onu iyi ağırla. Duyduğun her tıkırtı sinirlerini bozacak biliyorum. Saatin tik takları arasında ayak sesimi arayacaksın. Sessizliği daha iyi dinlemek için onu da durdur. Kendine kızıyorsun hissediyorum. Ama boşuna. Suçlu yok, çünkü ortada bir suç yok. Yalnızlığının tanığı benim. Oysa yokum orda. Ama iyi tanıyorum seni. Vereceğin tepkileri, içeceğin şarabı, yakacağın mumları hepsini tek tek biliyorum. Çalan telefonlar zıplatacak seni yerinden. Ama aramayacağımı biliyorsun. Bu yüzden cevap vermeyeceksin ne telefona, ne çalan zile. Fişi de çekemiyorsun bir türlü ama, aramamın umudu da yetiyor sana. Beni bilirsin, sürprizleri severim. Bunu hatırlayacak ve koltuğundan ağır adımlarla cama yaklaşıp, perdeyi aralayacak, karanlık sokağa şöyle bir göz atacaksın. Karşı köşedeki gölge bana mı benziyor ne? Ben değilim canım koltuğuna dönebilirsin. Aynı umutsuzluğa. Sen de aramayacaksın beni. Çünkü sen de ben gibisin. Şu an ne yaşıyorsan, ben de aynısını yaşamalıyım değil mi? İtiraf edemiyorsun kendine ama, biliyorsun ki ben kolay atlatırım. En azından öyle görünürüm. Göz deliğinden bakma adetin hiç olmamıştı şimdiye kadar. Hatta bu yüzden kızardım sana. Evin içinde dolaşıp dururken, bu kez bakmadan yapamayacaksın. Hele ışığa denk geldiğinde kalp atışların hızlanacak. Bakma boşuna be canım. Gelmeyeceğim. Hem zaten bu son bekleyişin olmayacak. Daha önüne acı çekecek çok şey çıkacak.Yüreğine son giren ben olmayacağım. Daha kaç gece kimlerin gölgesini arayacaksın kim bilir.Tesellin bu olsun. Aynı sabahlara uyanıyorum sanacaksın her seferinde ama öyle olmayacak. Pişmanlığın her sabah yüzünden bir kez daha okunacak. Evden çıkmak dahi istemeyeceksin belki de. Adımını attığında dışarı, boşluğa düşer gibi olacaksın. Ne yapacağını şaşırmış bir halde, o günlük sıkıcı şeylerle uğraşacaksın. Daha dün bu anları atlatmana yardımcı olurdum değil mi? Bugün değilim ama. Hatta olmayan varlığımla, köstek bile oluyorum. Nasıl ve neden olduğunu sorgulamak, çoğu zaman işe yaramaz. Sen de bu hatayı yapmazsın zaten. Yapmayacaksın. Yapamayacaksın. Beceremeyeceksin belki de. Saklayıp, gömeceksin sevincini yaptığın gibi, acını da. İnsanlar anlayacak kötü olduğunu, ama öyle aşılmaz bir duvarın var ki, sormaya cesaret edemeyecek kimse. Üstü kapalı yardım çağrılarını duymazdan geleceksin. Çünkü sen her işini kendin görmeyi öğrendin. Kimsenin huzurunu bozmak, zamanını çalmak, ama en önemlisi kimseye beni anlatmak istemeyeceksin. Beni içine hapsettin biliyorum. Belki de bu bitirdi bizi. Ama dedim ya sorgulamayalım. Aynı şehrin yağmuru üzerimize yağmayı bekliyor sabırsızlıkla. Hala bir şeyler paylaşıyoruz yani. Ama az önce gözlerinden aşağı süzülen yağmur damlasının benim üzerime düşme olasılığı neyse beni görme olasılığın da o kadar işte.Bilmem anlıyor musun? Ne kadar yaralandığımızı, ne kadar vazgeçtiğimizi, ne kadar yitirdiğimizi. Ne kadar yakın, ne kadar uzak olduğumuzu. Yine evin yolundasın. Yağmurun telaşı bitmemiş daha. Adımlarına karışıyorlar. Suspus sokak, vakit geç de değil ama, sanki çok şey değişmiş. Bir ihtimal diyerek merdivenleri tırmanacaksın. Olmaz ya, ya olursa dedikleri gibi bir şey galiba. Anahtarı deliğe sokarken, arka tarafta diğer eşinin onu karşılamasını ne çok isterdin değil mi? Açamasan kapıyı, zili çalmak zorunda kalsan ve içerdeki ben olsam. Gülüyorum sadece bu aklımızdan geçenlere. Beynindekilere hükmedebilip, seni bu saçmalıklardan kurtarmak isterdim. Nafile, sen düşünmeye devam edeceksin. Dumanı üstündeyken bu ayrılığın ne kadar düşünürsen, o kadar yakın gelecek vuslat sana. Bilmiyorsun bu kapının ardında da bir hayat var aslında. Ne kadar çıkmak istemesen de bir gün olacak. Bir gün gelecek sen de vazgeçeceksin. Son ümidi de tükettin biraz önce son kadehte. Hadi uyu artık. Bak sabaha bu kötü rüyadan uyanacaksın. |
|
|
|
| Reklamlar |
|
Linear Mode
