Karmakarışık duygular içinde,sisli ve ürkek bir gecedeyim...Gözyaşlarım sohbet ediyordu kırılan ümitlerimle...Yüreğimden gelen sesler engel olmadı ağlamama..

Kendimi milyonlarca insanların arasından kaçmaya uğraşan,yorgun bir savaşçı gibi hissediyordum...Ne yağtığımı,nasıl nefes aldığımı bilmiyordum...Nerden geldim???Nereye gidiyordum???Hani???......Nerde ümitlerim,sevinçlerim,dostlarım,sevdiklerim...SEN nerdesin????...................Kaybolan yıllarımın en acı anılarında,hatırlamaktan usandığım yanık mazimde,bitmek bilmeyen kabuslarımdasın....İstemem yıkacaksa beni sahte sevgini...İstemem ağlatacaksa mahmur bakışlı gözlerimi yalanla bakan şeytani gözlerini,istemem her nefes aldığımda kanatacaksa yüreğimi işkence veren hislerini...GEL-ME İSTEMİYORUM ARTIK SENİ....

Yolumuzun sonu ayrılık mı olacaktı???Demek ki içimiz de yaşattığımız AŞKIMIZIN ADI AYRILIKTI..Söylediğimiz her sözde,anlatmak istediğimiz ve anlatmakta güçlük çektiğimiz hislrimizde,ve bizi bize anlatan her şeyde AYRILIK vardı..Dillere destan,tüm aşıklara örnek olsun dediğimiz AŞKIMIZIN ADI AYRILIKTI....Gittiğin her yolun sonunda ayrılık vardı..Aldığın her nefes ayrılık kokuyordu,baktığın her yerde artık ismini değil ayrılığı görüyordum...Kendimi sana anlatmak için,suskun da olsa sevdamıza sahip çıkmak için her yolu denedim...ama ne yaptımsa ayrılık vardı...Beni umursamazlığından önc her şey tadında aşktı...Sevdamızın şarkısı bile vardı...Ama şimdi...Ne sen varsın ne de aşk...Olmayacakta artık...Çünkü Bizim AŞKIMIZIN ADI AYRILIK......