Seramik eşyalar için bir çok sınıflandırmalar yapılmıştır. Genellikle dünyada üretilen seramikleri iki sınıfta incelemek mümkündür :

1 ) GELENEKSEL SERAMİKLER : Cam, Çimento, Porselen, Sıhhı tesisat, Fayans, Tuğla – Kremit, Çanak – Çömlek, Çini.

2 ) YENİ SERAMİKLER : Tek Kristaller, Sentetik Kristaller, Ferro elektrikler, Sermetler, Pür oksitler, ( Al2O3, ZrO2, BeO gibi ) ve nükleer materyalleri ( UO2 ) içine almaktadır.

Geleneksel seramikleri yapılış amacına göre Kaba Seramik, İnce Seramik, Teknik Seramik olmak üzere üç gruba ayırabiliriz.

Esas kütlesi renkli olan seramiklere kaba seramik denir. İnşaat tuğlaları, Kremit, Drenaj boruları, Ateş tuğlaları, Çömlekçilik mamülleri bu gruba girer.

Genellikle kütlesi beyaz olan ürünlere ise ince seramik denir. Fayans, Karo seramik, Porselen eşya, Sıhhı tesisat, Elektroporselen ve çinicilik bu gruba girer.

Kütlesi renkli veya beyaz olabilen daha çok teknikte kullanılmak üzere geliştirilmiş bazı ürünleri yukarıda sayılan klasik seramiklerden ayrı bir grupta toplamak zorunlu olmuştur.

Teknik seramik olarak isimlendirilen bu ürünlerde steatit, kordierit, v.s. gibi malzemelerdir.

Diğer bir sınıflandırma ise seramik eşyanın bünye özelliğine göre yapılan sınıflandırmadır. Seramik ürünler : Sinter Seramik , Poroz Seramik olmak üzere başlıca iki grupta toplanır.

Poroz Seramikler : Bünyelerinde porlar yani boşluklar bulunan seramiklerdir. Sağlam ve dayanıklı değildirler. İyi sır tuttuklarından düzgün şekilli, güzel görünüşlü ürünlerdir. Karo fayans, çini, hediyelik süs eşyası ve tuğla – kremit gibi ürünler.

Sinter Seramikler : Bünyelerinde yok veya yok denecek kadar azdır. Sağlam ve dayanıklı oldukları gibi fiziksel ve kiyasal tesirlere karşıda dayanıklıdırlar. Mutfak eşyası, gre seramik, sıhhı tesisat ve elektroporselen gibi ürünler bu sınıfa girer.